Ένας μύθος ακολουθεί το ΑΡΩΜΑ του Πατρικ Ζύσκιντ, μία ιδιαιτέρας γραφής νουβέλα από τα 1985, μεταφρασμένη σε 45 γλώσσες. Αυτός αφορά κυρίως την αντιμετώπιση που έτυχαν οι κινηματογραφικοί παραγωγοί από τον ίδιο συγγραφέα στην προσπάθεια τους να κατοχυρώσουν τα δικαιώματα του βιβλίου. Τελικά, τα κατάφερε ο Bera Eichnger 5 χρόνια πριν, ο οποίος παρέδωσε το βαρύ φορτίο της μεταφοράς στον κινηματογράφο ενός δύσκολου στην πραγμάτωση του σεναρίου, στον Tom Tykwer.

Ο σαραντάχρονος σκηνοθέτης, γνωστός για τα φιλμ The Princess and the Warrior, Run Lola Run και Heaven, εκτός από σκηνοθέτης είναι και ο συνθέτης του soundtrack της ταινίας, με τη βοήθεια των Johnny Klimek και Reinhold Hell. Αναμφίβολα, αυτό είναι το πιο ολοκληρωμένο και φιλόδοξο score για τον Tykwer που μάλιστα περνά σε μία άλλη καλλιτεχνική διάσταση αν υπολογίσουμε πως το έργο αποδίδει η περίφημη φιλαρμονική του Βερολίνου με τον κορυφαίο αρχιμουσικό Sir Simon Rattle να καθοδηγεί από το πόντιουμ. Επιμέρους έχει γίνει διακριτική χρήση ηλεκτρονικών που συμβάλλουν στη δημιουργία μίας υπόγειας διαρκούς αγωνίας, ενώ συχνή και καθοριστική για το τελικό αποτέλεσμα είναι η παρουσία της κρατικής χορωδίας της Λετονίας και δύο εξαιρετικών Soprano. Ο πρόλογος είναι ένα σύντομο χορωδιακό θέμα που δίνει τη θέση στο πρώτο σπουδαίο κομμάτι το Street of Paris, μία σύνθεση λυρική, ατμοσφαιρική, πλούσια σε δυναμικές και παραμυθένιες εναλλαγές με άξονα την άρπα και τις φωνές. Το πρώτο μισό του score είναι ενδιαφέρον, με κομμάτια υποβλητικά, αγωνιώδη και σκοτεινά, το δεύτερο μισό όμως είναι απλώς μεγαλειώδες. Δεν θα σας κρύψω πως τέτοια ανάταση λυρισμού, τέτοια αιχμαλωσία του ψυχισμού μου είχα να αισθανθώ από τότε που πρωτοάκουσα τη Βερόνικα του Preisner…

Η ποιότητα της ηχογράφησης είναι κορυφαία και η παραγωγή άρτια. Η στερεοφωνική εικόνα είναι υποδειγματική με επαρκές σκηνικό βάθος, κάτι που επιτρέπει στο μεγάλο συμφωνικό έργο να αποδοθεί με αληθοφάνεια και μουσικό πλούτο. Στα ήσυχα περάσματα οι χροιές των μικρών συνόλων ή των σολιστικών οργάνων είναι ζεστές, ισορροπημένες, ενώ, στα γεμάτα ορχηστικά μέρη η περιγραφή είναι επιβλητική εντυπωσιακή και πλήρως αναλυτική. Οι ανθρώπινες φωνές τέλος, είναι ζεστές, άψογες τονικά και ιδανικά συνδυασμένες με το σώμα των οργάνων. Με τις αισθήσεις μας σε πλήρη έξαρση, το «Αρωμα» είναι πραγματικά μεθυστικό. 70 λεπτά πλήρους μουσικής απόλαυσης προσφερόμενης για μια ηχητική εμπειρία, θα του αντισταθείτε;

πρώτη δημοσίευση κειμένου: περιοδικό High Fidelity

Tags: μουσική